
(Armaghan-e-Hijaz-Farsi-18) Huzoor-e-Risalat 6: Gham Pinhan Ke Be Guftan A’ayan Ast غمِ پنہاں کہ بے گفتن عیاں است

غمِ پنہاں کہ بے گفتن عیاں است
چو آید بر زباں یک داستان است
رہے پر پیچ و راہی خستہ و زار
چراغش مردہ و شب درمیاں است
Gham-e-pinhaa’n ke be guftan ayaan ast
Chu ayad bar zubaa’n yak dastaa’n ast
Rah-e-pur pech o raahi khasta o zaar
Chiraghash murda o shab darmiaa’n ast
The hidden grief that is evident without speaking becomes a complete legend when it reaches the tongue. The path is winding, and the traveler is exhausted and weeping; his lamp is extinguished, and the night has fallen.

بہ راغاں لالا رست از نو بہاراں
بصحرا خیمہ گستردند یاراں
مرا تنہا نشستن خوشتر آید
کنارِ آبجوئے کوہساراں
Ba-raagh-ha lala rust az nau bahara’n
Ba-sahra khaima gastarand yaara’n
Mura tanha nashistan khushtar ayad
Kenar-e-ab-e-juye kohsara’n
In the green meadows, tulips have sprouted from the new spring, and friends have pitched their tents in the desert. To me, sitting alone feels more pleasant by the side of a stream in the mountain ranges.
Full Explanation in Urdu and Roman Urdu
Urdu
میرا چھپا ہوا غم کہے بغیر ہی سب پر ظاہر ہے، لیکن جب یہ زبان پر آتا ہے تو ایک داستان بن جاتا ہے۔ راستہ دشوار گزار ہے اور مسافر خستہ حال اور رو رہا ہے، جبکہ اس کا چراغ بجھ گیا ہے اور ابھی آدھی رات باقی ہے۔
Roman Urdu
Mera chhupa hua gham kahe baghair hi sab par zahir hai, lekin jab ye zuban par aata hai to ek dastaa’n ban jata hai. Raasta dushwar guzaar hai aur musafir khasta haal aur ro raha hai, jabke is ka chiragh bujh gaya hai aur abhi aadhi raat baqi hai.
Urdu
سبزہ زاروں میں نئی بہار آنے سے لالے کے پھول کھل گئے ہیں اور دوستوں نے صحرا میں خیمے لگا لیے ہیں۔ لیکن مجھے پہاڑوں کے سلسلے میں نہر کے کنارے اکیلے بیٹھنا (محبوب کی یادوں میں) زیادہ اچھا لگتا ہے۔
Roman Urdu
Sabza zaaron mein nayi bahar aane se laalay ke phool khil gaye hain aur doston ne sehra mein khaime laga liye hain. Lekin mujhe pahadon ke silsilay mein nahar ke kinare akailay baithna (mehboob ki yaadon mein) zyada acha lagta hai.




