(Armaghan-e-Hijaz-Farsi-17) Huzoor-e-Risalat 4-5: Che Khush Sehra Ke Darwe Karwan Ha چہ خوش صحرا کہ دروے کارواں ہا 

چہ خوش صحرا کہ دروے کارواں ہا 

درودے خواند و محمل براند 

بہ ریگِ گرمِ او آور سجودے 

جبیں را سوز، تا داغے بماند

Che khush sahra ke dar-vey karwan-ha 

Duroodey khwaand o mehmil beraand 

Ba raig-e-garm-e-oo aawar sujoodey 

Jabeen ra soz, ta daghey bumaand

How beautiful is that desert where caravans recite blessings (Salawat) as they drive their litters forward. Perform a prostration upon its burning sand; Let your forehead burn until a lasting mark remains.

چہ خوش صحرا کہ شامش صبح خند است

 شبش کوتاہ و روزِ او بلند است

 قدم اے راہرو آہستہ تر نہ 

چو ماہر ذرہ او درد مند است

Che khush sahra ke shaamash subh-e-khand ast 

Shabash kotah o roz-e-oo buland ast 

Qadam ae raahrau aahista tar nih 

Chu ma har zarra-e-oo dard mand ast

How beautiful is the desert whose evening smiles like the morning! Its night is short and its day is long. O traveler, place your step more gently, for like me, every single grain of its sand is full of longing and pain.

مقامِ عشق و مستی منزلِ اوست 

چہ آتش ہا کہ در آب و گِلِ اوست 

نوا اے او بہ ہر دل سازگار است 

کہ در ہر سینہ قاشے از دلِ اوست

Maqaam-e-ishq-o-masti manzil-e-oost 

Che aatish-ha ke dar aab-o-gil-e-oost 

Nawa-e-oo ba har dil saazgar ast 

Ke dar har seena qaashey az dil-e-oost

The realm of love and ecstasy is his true destination. What incredible fires are hidden within his humble clay (his being)! His melody (voice) harmonizes with every heart, because in every chest, there lies a slice of his own heart

Full Explanation in Urdu and Roman Urdu

Urdu

وہ صحرا کتنا ہی خوبصورت اور بابرکت ہے جس میں قافلے درود شریف پڑھتے ہوئے جاتے ہیں اور اپنے کجاوں کو ہانکتے ہیں۔ اس مبارک صحرا کی گرم ریت پر سجدہ بجا لاؤ۔ اپنی پیشانی کو اس کی تپش میں اتنا جلاؤ کہ سجدے کا ایک مستقل نشان رہ جائے۔

Roman Urdu

Wo sahra kitna hi khoobsurat aur babarkat hai jis mein qafilay Durood Sharif parhte hue jaate hain aur apne kajaon ko hankte hain. Is mubarak sahra ki garm rait par sajda baja lao. Apni peshani ko is ki tapish mein itna jalao ke sajde ka ek mustaqil nishan reh jaye.

Urdu

صحرا کتنا اچھا ہے کیونکہ اس کی شام صبح کی طرح مسکراتی ہے، اس کی رات چھوٹی اور اس کا دن بڑا ہے۔ اے راہگیر! یہاں بڑی نرمی سے قدم رکھ کیونکہ اس (صحرا کا) ہر ذرہ میری طرح درد مند (عاشق) ہے۔

Roman Urdu

Sahra kitna acha hai kyunke is ki shaam subah ki tarah muskurati hai, is ki raat chhoti aur is ka din bada hai. Ae raahi! badi narmi se qadam rakh kyunke is ka (sahra ka) har zarra meri tarah dardmand (aashiq) hai.

Urdu

شاعر کہتا ہے کہ اس مردِ حق یا سچے عاشق کی اصل منزل وہ مقام ہے جہاں صرف عشق اور اللہ کی محبت کی مستی ہوتی ہے۔ بظاہر تو وہ گوشت پوست کا انسان ہے لیکن اس کے مٹی کے بدن (آب و گل) کے اندر اللہ کی محبت کی ایسی آگ لگی ہوئی ہے جو اسے ہر وقت متحرک رکھتی ہے۔

اس عاشق کی آواز یا اس کا کلام ہر انسان کے دل پر اثر کرتا ہے اور ہر کسی کو اپنا سا لگتا ہے۔ اس کی وجہ یہ ہے کہ اس کا دل اتنا بڑا اور ہمدرد ہوتا ہے کہ ایسا محسوس ہوتا ہے جیسے دنیا کے ہر سینے میں دھڑکنے والا دل اسی کے دل کا ایک ٹکڑا ہے۔ یعنی اس کی باتیں ہر انسان کے دل کی ترجمانی کرتی ہیں۔

Roman Urdu

Shayar kehta hai ke is mard-e-haq ya sacchey aashiq ki asal manzil wo maqaam hai jahan sirf ishq aur Allah ki mohabbat ki masti hoti hai. Bazahir to wo gosht-post ka insaan hai lekin us ke mitti ke badan (aab-o-gil) ke andar Allah ki mohabbat ki aisi aag lagi hui hai jo usay har waqt mutaharrik (active) rakhti hai.

Is aashiq ki awaaz ya us ka kalaam har insaan ke dil par asar karta hai aur har kisi ko apna sa lagta hai. Is ki wajah ye hai ke us ka dil itna bada aur hamdard hota hai ke aisa mehsoos hota hai jaise dunya ke har seenay mein dharakne wala dil usi ke dil ka ek tukra (qasha) hai. Yani us ki baatein har insaan ke dil ki tarjumani karti hain

Share your love

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *