(Pas Che Bayad Kard-02) Tamheed تمحید

پیرِ رومی مرشدِ روشن ضمیر کاروانِ عشق و مستی را امیر ! منزلش برتر ز ماہ و آفتاب خیمہ را از کہکشاں سازد طناب ! نورِ قرآن در میانِ سینہ اش جامِ جم شرمندہ از آئینہ اش ! از نےِ…

پیرِ رومی مرشدِ روشن ضمیر کاروانِ عشق و مستی را امیر ! منزلش برتر ز ماہ و آفتاب خیمہ را از کہکشاں سازد طناب ! نورِ قرآن در میانِ سینہ اش جامِ جم شرمندہ از آئینہ اش ! از نےِ…

سپاہِ تازہ برانگیزم از ولایتِ عشق کہ در حرم خطری از بغاوتِ خرد است ! زمانہ ہیچ نداند حقیقتِ او را جنوں قباست کہ موزوں بقامتِ خرد است ! یہاں مقام رسیدم چو در برش کردم طوافِ بام و درِ…

Urdu پس چہ باید کرد اے اقوامِ شرق یہ ستمبر 1934ء میں شائع ہوئی جس میں علامہ اقبال نے نادر شاہ کی دعوت پر افغانستان کا سفر کرنے کے بعد اپنے تاثرات نظم کی صورت میں بیان کئے ہیں۔ یہ…

سخن آراستن حاصل است بر ناید آنچه در قعرِ دل است ! گرچہ من صد نکتہ بے حجاب نکتہ دارام کہ ناید در کتاب ! حرف و صوت او را کند پوشیدہ تر گر بگویم می شود پیچیدہ تر !…

گرچہ جنت از تجلی ہائے اوست — جاں نیا ساید بجز دیدار دوست ماز اصل خویشتن در پردہ ایم — طائریم و آشیاں گم کردہ ایم علم اگر کج فطرت و بد گوہر است — پیش چشم ما حجاب اکبر…

بادے نرسید، خداچے می جوئی؟ — ز خود گریختہ، آشنا چہ می جوئی؟ دگر بشاخِ گل آویز و آب و نم درکش — پریدہ رنگ! زبادِ صبا چہ می جوئی؟ دو قطرہ خوں دل است آنچہ مشک می نامند —…

زندہ رود رخصت می شود از فردوس بریں و تقاضای حورانِ بہشتی شیشہ صبر و سکوتم ریز ریز — پیرِ رومی گفت در گوشم کہ خیز آں حدیثِ شوق و آں جذب و یقیں — آہ آں ایوان و آں…

پیغام سلطان شہید بہ رودِ کاویری حقیقتِ حیات و مرگ و شہادت رودِ کاویری یکے نرمک خرام — خستہ شاید کہ از سیرِ دوام در کہستاں عمرہا نالیدہ — راہِ خود را با مژہ کاویدہ اے مرِ خوشتر ز…

دست را چوں مرکبِ تیغ و قلم کردی مدار ہیچ غم گر مرکبِ تن لنگ باشد یا عرن ! از سرِ شمشیر و از نوکِ قلم زاید ہنر اے برادر ہنچو نور از نار و نار از نارون ! بے…

رفت در جانم نوائے بھرتری مست بودم از نوائے بھرتری ! گفت رومی “چشمِ دل بیدار بہ بروں از حلقۂ افکار نہ ! کرده بر بزمِ درویشاں گزر یک نظر کاخِ سلاطیں ہم نگر ! خسروانِ مشرق اندر انجمن سطوتِ…