Abdul Syed

نورِ آفتاب از فضائے تو بہ تو درمیانِ ماہ و فلک زہرہ کو ؟ پیشِ ما صد پردہ را آویختند جلوہ ہائے آتشین را میختند کم سوزی شود دل سوز تر سازگار آید بہ شاخ و برگ و بر از…

ایں گل و لالہ تو گوئی کہ مقیم اند ہمہ  راہ پیما صفتِ موجِ نسیم اند ہمہ معنیِ تازہ کہ جوئیم و نیابیم کجاست  مسجد و مکتب و میخانہ عقیم اند ہمہ حرفی از خویشتن آموز و در آں حرف…

پیرِ رومی آں سراپا جذب و درد ایں سخن دانم کہ با جانش چہ کرد از درون آہے جگر دوزے کشید اشکِ او رنگین تر از خونِ شهید آنکہ تیرش جز دلِ مرداں نہ سفت سوئے افغانی نگاھے کرد و…

منزل و مقصودِ قرآن دیگر است رسم و آئینِ مسلمان دیگر است در دلِ او آتشِ سوزندہ نیست مصطفیٰؐ در سینۂ او زندہ نیست بندۂ مومن ز قرآن بر نخورد در ایاغِ او نہ مے دیدم ، نہ دُرد خود…

گفت حکمت را خدا خیرِ کثیر ہر کجا ایں خیر را بینی بگیر پاکیِ گوہر دہد حرف و صوت را شهیر بر کند دنگہ (دیدہ) ناگوہرِ دہر را علم را بر اوجِ افلاک است رہ تا بہ چشمِ مہر بر…

سرگزشتِ آدم اندر شرق و غرب — بہرِ خاکے فتنہ ہائے حرب و ضرب ! یک عروس و شوہرِ او ما ہمہ — آں فسو نگر، پے ہمہ ہم باہمہ ! عشوہ ہائے او ہمہ مکر و فن است —…

بندہٴ حق بے نیاز از ہر مقام — نہ غلامِ او کس و نہ او کس را غلام بندہٴ حق مردِ آزاد است و بس — ملک و آئینش خداداد است و بس رسم و راہ و دین و آئینش…

در دو عالم ہر کجا آثارِ عشق — ابنِ آدم سرّے از اسرارِ عشق سرّ عشق از عالمِ ارحام نیست — او ز سام و حام و روم و شام نیست کوکبِ بے شرق و غرب و بے غروب —…

غربیاں را زیرکی سازِ حیات — شرقیاں را عشق رازِ کائنات زیرکی از عشق گردد حق شناس — کارِ عشق از زیرکی محکم اساس عشق چوں با زیرکی ہمبر شود — نقشبندِ عالمِ دیگر شود خیز و نقشِ عالمِ دیگر…

صاحبِ سرمایہ از نسلِ خلیل — یعنی آں پیغمبرِ بے جبرئیل زانکہ حق و باطلِ او مضمر است — قلبِ او مؤمن و دماغش کافر است غربیاں گم کردہ اند افلاک را — در شکم جویند جاںِ پاک را! رنگ…